2016.na een huwelijk van 3ojaar...te midden mijn scheiding stierf mijne sharpei jumper.

Hij was 1o jaar en al enige tijd blind.

Ik was mijn vriendje kwijt...

Mijn enige steun...hartverscheurend.

Na een paar maanden van veel verdriet nam ik contact op met folyfoot om de resterende zakken hondenbrokken te komen ophalen.

Na een lange babbel kon Jurgen mij overtuigen om kennis te maken met het asiel.

Na maanden sporadisch te wandelen met de hondjes zat er plots...ne sharpei...oo..Ik was meteen verkocht...zo'n stoere bink.

Den juul is hier al meer dan een jaar de man in huis..

En uit dankbaarheid om mijn leven terug een nieuwe wending te geven .

Ben ik vrijwilligster geworden.

Groetjes ann en juul